Πότε να αναζητήσω τη βοήθεια ενός ψυχολόγου για το παιδί μου;

Η ανησυχία είναι δεύτερη φύση των γονέων και αυτό είναι πολύ λογικό. Σε μια κοινωνία υπέρ – πληροφόρησης, δεν ξέρουμε πότε και τι να πιστέψουμε. Βλέπω πολλούς γονείς να αναρωτιούνται, συνεχώς, αν αυτό που εμφανίζουν τα παιδιά τους είναι «φυσιολογικό» ή όχι.. αν πρέπει να ανησυχούν, πώς πρέπει να το χειριστούν. 

Ας πάρουμε μια ανάσα. Και ας πιστέψουμε για λίγο πως όλα είναι φυσιολογικά. Δεν είναι κανένα παιδί αφύσικο, απλώς μπορεί να χρειάζεται λίγη βοήθεια για να ρυθμίσει κάτι που έχει προκύψει. Και εμείς, μπορούμε να το βοηθήσουμε. Γι’ αυτό, λοιπόν, πάμε να δούμε μαζί: 

Πότε να αναζητήσω βοήθεια από ένα ψυχολόγο για το παιδί μου;

Εδώ θα βρεις κάποιες ενδείξεις που, αν επιμένουν, αξίζει να διερευνηθούν. 

⚠️Προσοχή: δεν χρειάζεται να πιστέψεις κατευθείαν πως αν το παιδί σου εμφανίζει κάτι από αυτά, τότε κάτι έχει! Σου ζητώ ταπεινά, να διαβάσεις αυτό το άρθρο με κριτική σκέψη και με την πεποίθηση πως θα βρεις τον δρόμο σου. 

🔗 Αλλαγές στη συμπεριφορά

-Απότομες εκρήξεις θυμού, επιθετικότητα ή απομόνωση

-Υπερβολική προσκόλληση ή απόσυρση από δραστηριότητες που παλαιότερα του άρεσαν

-Υπερβολική ανησυχία ή φόβοι που δυσκολεύουν την καθημερινότητα

🔗Δυσκολίες στο σχολείο

-Απότομη πτώση στις σχολικές επιδόσεις

-Δυσκολία στη συγκέντρωση ή υπερκινητικότητα

-Παράπονα από δασκάλους ή συχνά προβλήματα με συμμαθητές

🔗Αλλαγές στον ύπνο ή τη διατροφή

– Νυχτερινές αφυπνίσεις, εφιάλτες, αϋπνία, υπερβολικός ύπνος

-Απότομη και υπερβολική μείωση ή αύξηση της όρεξης 

 🔗 Σημάδια χαμηλής αυτοεκτίμησης

-Λεκτικές εκφράσεις όπως «είμαι άχρηστος», «κανείς δεν με αγαπάει»

-Απόσυρση, ντροπαλότητα, αίσθημα ανεπάρκειας

🔗Καταστάσεις ζωής που επηρεάζουν το παιδί

-Πένθος, διαζύγιο, σοβαρή ασθένεια στην οικογένεια

-Μετακόμιση, αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος

-Εμπειρίες τραύματος ή εκφοβισμού

Ενδείξεις που ΔΕΝ πρέπει να αγνοήσουμε

🔺 Συμπεριφορές που σχετίζονται με άγχος

  • Ανησυχίες που μοιάζουν υπερβολικές για την ηλικία του (π.χ. φόβος ότι θα πεθάνουν οι γονείς του)

  • Αποφυγή σχολείου, κοινωνικών καταστάσεων ή και εξόδων

  • Συνεχείς σωματικές ενοχλήσεις χωρίς ιατρική αιτία (πονόκοιλοι, πονοκέφαλοι)

  • Επαναλαμβανόμενες τελετουργίες (πλύσιμο χεριών, τακτοποίηση αντικειμένων) που μειώνουν το άγχος

🔺 Συμπεριφορές που σχετίζονται με κατάθλιψη

  • Συχνά ξεσπάσματα ή ευερεθιστότητα χωρίς εμφανή λόγο

  • Δυσκολία να χαρεί, ακόμα και με πράγματα που του άρεσαν

  • Κούραση, υπνηλία ή αϋπνία

  • Εκφράσεις απογοήτευσης ή μηδενισμού (π.χ. «Δεν έχει νόημα», «Κανείς δε με θέλει»)

  • Αίσθηση αναξιότητας, χαμηλή αυτοεκτίμηση

  • Πτώση επιδόσεων ή αδιαφορία για το σχολείο

🔺 Συμπεριφορές που σχετίζονται με τη προσοχή 

  • Δυσκολία να συγκεντρωθεί ή να οργανώσει τις εργασίες του

  • Ξεχνά εύκολα οδηγίες, χάνει πράγματα

  • Δεν κάθεται στη θέση του, διακόπτει τους άλλους

  • Φαίνεται «στον κόσμο του», ονειροπόλος/η ή υπερκινητικός/ή

🔺 Ενδείξεις συναισθηματικής δυσρύθμισης

  • Έντονα ξεσπάσματα θυμού για ασήμαντους λόγους

  • Δυσκολία να ηρεμήσει χωρίς βοήθεια

  • Απότομες εναλλαγές διάθεσης

  • Αντιδράσεις που δεν ταιριάζουν με την περίσταση

🔺 Συμπεριφορές όπως:

  • Δυσκολία στην επαφή με συνομηλίκους ή στο “κοινωνικό παιχνίδι”

  • Κυριολεκτική κατανόηση λόγου, αδυναμία να πιάσει αστεία ή μεταφορές

  • Μονοθεματική ενασχόληση με αντικείμενα ή ενδιαφέροντα

  • Μοτίβα λόγου ή κινήσεων (π.χ. επανάληψη λέξεων, στροβίλισμα, χτύπημα χεριών)

🔺 Σημάδια που μπορεί να σχετίζονται με τραυματική εμπειρία

  • Ξαφνική αλλαγή συμπεριφοράς μετά από ένα γεγονός (π.χ. απώλεια, τροχαίο, βία)

  • Παίξιμο που επαναλαμβάνει την τραυματική σκηνή

  • Έντονη εγρήγορση ή τρόμος σε ερεθίσματα που θυμίζουν το τραύμα

  • Νυχτερινοί τρόμοι ή ενούρηση που επανεμφανίζεται

🔺 Συμπεριφορές που συνδέονται με εφηβική κρίση ταυτότητας ή ψυχικά ζητήματα

  • Αυτοτραυματισμοί (χαρακιές, κάψιμο δέρματος)

  • Απότομη αλλαγή στην εξωτερική εμφάνιση ή παρέες

  • Χρήση ουσιών ή αλκοόλ

  • Δηλώσεις που παραπέμπουν σε ματαιότητα, μοναξιά ή ακόμα και σκέψεις αυτοκτονίας


❗Δεν είναι ντροπή να ζητήσω βοήθεια.

Το να απευθυνθείς σε έναν ειδικό δεν σημαίνει πως απέτυχες ως γονιός. Αντιθέτως, δείχνει αγάπη, πρόληψη και ενσυναίσθηση. Όσο νωρίτερα εντοπίσουμε και υποστηρίξουμε τις δυσκολίες, τόσο πιο αποτελεσματική είναι η παρέμβαση.

📌 Δεν διαγιγνώσκουμε το παιδί μας — το παρατηρούμε με προσοχή

Κάθε παιδί είναι διαφορετικό και η παρουσία ενός μόνο στοιχείου δεν σημαίνει ότι έχει διαταραχή. Αυτό που έχει σημασία είναι:

  • Πόσο συχνή είναι η συμπεριφορά

  • Πόσο έντονη

  • Πόσο επηρεάζει τη λειτουργικότητα του παιδιού στην καθημερινή ζωή


👩‍⚕️ Πότε ζητάμε βοήθεια;

✔ Όταν κάτι μας προβληματίζει εδώ και καιρό
✔ Όταν βλέπουμε το παιδί να δυσκολεύεται να χαρεί ή να συνδεθεί
✔ Όταν δυσκολευόμαστε κι εμείς ως γονείς να κατανοήσουμε ή να διαχειριστούμε τη συμπεριφορά του

Το να μιλήσουμε με έναν Παιδοψυχολόγο δεν σημαίνει ότι υπάρχει “σοβαρό πρόβλημα”.
Μπορεί να σημαίνει απλώς ότι χρειάζεται ένα επιπλέον “εργαλείο”, ένα νέο τρόπο να εκφραστεί, να ανακουφιστεί, να ξαναβρεί τον εαυτό του.

Διαβάστε περισσότερα

Κάρτες συναισθημάτων – Θεραπευτικό εργαλείο για παιδιά για τις συνεδρίες, το σχολείο ή το σπίτι!

  Πατήστε εδώ για να κατεβάσετε το αρχείο Κάρτες Συναισθημάτων …

Σχέσεις και επικοινωνία.. Αυτή η μάστιγα!

Ένα από τα πιο φλέγοντα θέματα, τόσο στην Ψυχολογία όσο …

Πότε να αναζητήσω τη βοήθεια ενός ψυχολόγου για το παιδί μου;

Η ανησυχία είναι δεύτερη φύση των γονέων και αυτό είναι …

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Καραγιάννη Ελένη · Ψυχολόγος, MSc · Ψυχοθεραπεύτρια
karagiannh.elenh
e.karagianni.psy
6976751360
karagiannhelenh@yahoo.gr
Κύλιση στην κορυφή